Szybki kontakt
+48 570 739 321

30 dni na zwrot
towaru
Polski englisch

Kategorie

Problemem z jakim często mierzą się rodzice małych dzieci jest agresja, która ujawnia się niejednokrotnie wtedy, gdy dziecko zaczyna chodzić do przedszkola, czy żłobka. Zachowania agresywne u dzieci oczywiście mogą mieć różne podłoże, jednak pewna część dzieci, które biją, ma zaburzenia integracji sensorycznej.

 

Wyobraźmy sobie sytuację, kiedy maluch jest nadwrażliwy dotykowo. W dużej grupie dzieci jest on narażony na ogrom bodźców dotykowych, które są dla niego nieprzyjemne i powodują pobudzenie układu nerwowego. Nie potrafi się od nich odciąć, cały czas ktoś go dotyka, głaszcze, popycha, zabiera zabawkę itd. W pewnym momencie dziecko może być tak przestymulowane nadmiarem bodźców, że zaczyna się przed nimi bronić i może wtedy np. uderzyć kolegę, który przechodził obok albo przypadkowo go dotknął. Podobnie może być w przypadku nadwrażliwości na dźwięki – w momencie „zagrożenia” dziecko będzie reagować atakiem. Bić więc mogą dzieci, które są nadwrażliwe na bodźce sensoryczne i odbierają je jako zagrożenie, przed którym muszą się bronić.

 

Druga grupa dzieci, która przejawia zachowania agresywne to dzieci, które zbyt słabo odbierają bodźce proprioceptywne, przez co mają potrzebę, żeby stale ich sobie dostarczać. Robią to w różny sposób – często skaczą, upadają na kolana, dążą do zderzania się z innymi, są nieuważne i nieostrożne, więc mogą zrobić komuś krzywdę niechcący. Dzieci te nie mają też wyczucia, ile siły należy użyć - mogą więc zbyt mocno przytulić kolegę, albo zbyt mocno chwycić go za rękę podczas  chodzenia w parze. W emocjach zdarza się im również kogoś popchnąć, uszczypnąć, a nawet ugryźć, gdyż to dostarcza im wrażeń czucia głębokiego, które jest niezbędne do wyciszenia się. Ile razy my dorośli w przypływie silnych emocji mamy ochotę w coś uderzyć lub czymś rzucić. Dzieci reagują podobnie, nie mają jednak jeszcze umiejętności, żeby się zatrzymać.

Co robić w takiej sytuacji? Na pewno zastanowić się nad przyczyną tych zachowań  i jeśli rzeczywiście podłożem są zaburzenia integracji sensorycznej, warto udać się do terapeuty, który opracuje odpowiedni plan terapii.

 

Nie oznacza to, że do tego momentu nie możemy zrobić nic. Pomocne, zwłaszcza w przypadku dzieci poszukujących silnej stymulacji proprioceptywnej, będą wszelkie zabawy w domu dostarczające tego rodzaju bodźców. A więc warto bawić się z dzieckiem w siłowanie, przepychanie i ciągnięcie, noszenie ciężkich przedmiotów, zawijanie w koc, czy dociskanie dziecka między poduszkami, żeby próbowało się z nich wydostać. Pomocne będą też zabawy na palcu zabaw ze wspinaniem, zwisaniem, skakaniem, a także wszelkie zadania, gdzie wykorzystamy ciężką pracę mięśni, np. pchanie pudła z zabawkami, zabawa w odkurzanie, czy mycie okien. Dobrze mieć także pod ręką zabawki do ściskania, rozciągania, zgniatania, które dostarczą wrażeń czucia głębokiego i pomogą w przywróceniu równowagi układu nerwowego.

 

Anna Chacińska

pedagog specjalny, specjalista integracji sensorycznej

 

2020 ENCE PENCE - Wszelkie prawa zastrzeżone.